Kur’ân, bir arada değerlendirildiğinde; dünyanın, en çok basılan ve en çok okunan Kitâb’ıdır.Bununla birlikte, maalesef, en az anlaşılan ve en çok menfaat için kullanılan Kitâb’dır.

Bunun çeşitli sebebleri olsa da ilk problem bizce, okuma probemidir.Doğru bir okumaya tabi tutulmayan her şey, doğal olarak yanlış anlaşılacaktır.Bu durumda, Kur’ân’ın çokça basılması ve çokça yüzünden okunması, O’nu en az anlaşılır bir Kitâb haline getirmekten kurtaramamıştır.Halbuki O, Allâh tarafından anlaşılsın diye gönderilmiştir.O zaman, anlamak istenilen her şeyin doğru okunma tarzını bulmak, insana düşen ilk görev oluyor.

“Onlar Kur’ân üzerinde derin derin düşünmezler mi?Yoksa kilit vurulmuş kalplere mi sahipler?” (Muhammed, 47/24)

Kur’ân okumaları yaparken dikkat edilecek ilk şey, manayı gözden çıkararak lafzla kilitlenmemektir.Eğer onun sadece lafzını okumayı öğrenip, bir “Hayât Kitâbı” olduğu gerçeğini görmezden gelirseniz, Efendimizin (s.a.s) “Sizin en hayırlınız, Kur’ân’ı öğrenen ve öğretendir.” hadisindeki hayırlı zümreden olamazsınız. (Buhârî, Fedâilu’l Kur’ân 21, Bknz: Kur’ân’ı Öğrenmek ve Öğretmek)

Bir de bazı insanların Kur’ân’ı mushaf olmaya terk etmek adeti vardır.Onları O’nu duvara asarak, kütüphaneye yerleştirerek, evin bir yerinde bulunmasını sağlayarak sevab kazandığını düşünür ve Allâh’ın böylece kendisini koruyacağına inanır.Halbuki Kur’ân, bir “Amel Kitâbı“dır.O’nunla amel etmeyeni, Allâh asla ve kat’â korumaz.Çünkü korunmak dileği, Allâh’ın muradını bilmek ve yapmaktan geçer, bu ise Kur’ân’ı doğru okuyup anlamaya bağlıdır.Yani, bu durumların hepsi birbirine bağlıdır, birisi olmazsa diğeri de gerçekleşemiyor.

Yine başka bir zümre de O’nu dünyalık menfaatleri için kullanırlar.O’nunla insanları korkuturlar, O’nun arkasına sığınarak kendi çirkin görüntülerini gizlerler.O’nu kendi heva ve heveslerine göre yorumlayıp, insanların sapmasına sebeb olurlar.Ya da O’nu anlayıp insanlara anlatmak konusunda ehil olmadıkları halde, kibirlenip “ben de biliyorum” havasına girip yanlış bir şekilde insanlara anlatmaya kalkarlar.Bu sınıfa girenlerin örneği şüphesiz ki çoktur.Elhamdulillâh ki, Allâh bu gibi zâlim ve fitneci insanlara rağmen, yüce Kitâbı’nı muhafaza edip, bizlere karşı ne kadar şefkatli ve merhametli olduğunu gösteriyor.Hem imtihan ediyor, hem de yol gösteriyor.Tabir-i caiz ise, hem sınav yapıyor hem de kopya veriyor.Ama gözü sınavın ödülünü almakta olmayıp, kendi basit heveslerinin peşine düşenler, bu kopyalardan istifade edip sınavı geçmeleri mümkün değildir.Bu imtihan dünyasında, imtihanı en güzel şekilde verebilmek için, Kur’ân gibi rehber, Rasulûllâh (s.a.s) gibi bir önder akıllı insan için taptaze, ilk günkü gibi yerinde duruyor.Onları anlayıp yaşayacak ve anlatacak yiğitleri bekliyor.

Ve’l Hamdu Lillâh.